Pieter Joseph Kuchen

1902 - ??

Zoektocht: 1945 - heden

Maria komt rond 12 mei 1945 met het grootste deel van haar gezin weer terug in Brunssum. Zij wordt daar gearresteerd en gevangen gezet in gevangenkamp "Nutsschool" in Trebeek. De kinderen gaan naar Amsterdam waar ze door familie worden opgevangen.

Uit de door Maria afgelegde verklaring blijkt niet waarom zij gearresteerd is. De voornaamste reden schijnt te zijn dat zij niet in het bezit is van enige nationaliteit, een andere reden zou kunnen zijn (en gezien de documentatie die tegenwoordig voorhanden is lijkt dat de meest voor de hand liggende) dat Pieter in dienst is geweest van de Duitsers.

Omdat Pieter vermist is, is het voor Maria en haar gezin van groot belang om een akte van overlijden te verkrijgen.
In het Centraal Archief is een uitgebreid dossier aanwezig met brieven over dit onderwerp, met name van hun zoon Chris. Echter tot op de dag van vandaag is er door het Ministerie van Justitie geen overlijdensverklaring afgegeven omdat hiervoor volgens dit ministerie onvoldoende bewijzen zouden zijn.

Door de Raad van Arbeid echter wordt Pieter op 12 november 1963 officieel geacht te zijn overleden op 1 januari 1950. Vreemd genoeg is de laatste brief van het Ministerie van Justitie gedateerd februari 1964, en dat is 4 maanden na de hierboven afgebeelde brief. Officieel staat Pieter bij het Ministerie van Justitie nog steeds te boek als vermist.

Op 16 augustus 2007 heb ik in Berlijn een bezoek gebracht aan de Deutsche Dienststelle WasT, die het beheer heeft over alle dossiers met betrekking tot de Wehrmacht en andere afdelingen van het Duitse leger in de jaren 1940-45. De ontvangen antwoorden staan vermeld en afgebeeld op de pagina 1942-1945

Vooralsnog mogen we er (voorzichtig) van uitgaan dat Pieter na zijn vertrek uit Hildesheim is vertrokken richting het Oostfront, dat zich op dat moment (eind januari 1945) op ongeveer 70 km van Berlijn bevond. Vanaf dit moment moeten we het doen met nog niet door documenten bevestigde gegevens/vermoedens. Dit is de reden waarom het waarschijnlijke vervolg nog staat op de pagina Vermoedens.


Uit bezoeken aan o.m. het Mauer museum in Berlijn is mij duidelijk geworden dat het Duitse Rode Kruis uit de Russische archieven weliswaar 43.000 namen heeft doorgekregen van gesneuvelde Duitse soldaten (pas in 2006 zijn deze namen vrijgegeven, de boeken van deze namen heb ik ingezien, en daar staat zijn naam niet tussen), maar dat er nog zo'n 250.000 vermiste personen zijn, waarbij het vermoeden bestaat dat ook deze namen nog voorkomen in de Russische archieven.

Omdat de verwachting is dat in de loop van de komende jaren (men sprak over 2015, maar dat is al voorbij) ook deze resterende namen zullen worden vrijgegeven, heb ik op 15 augustus 2007 hem opnieuw opgegeven als vermist persoon.

Uit het antwoord op deze hernieuwde aanmelding bleek dat de oorspronkelijke aangifte van Oma nog steeds genoteerd staat.